25 Jun 2021

Μια πορεία προσφοράς

John Kitrilakis from Generali Hellas Insurance Company S.A.

Βρίσκομαι στο χώρο της ασφάλισης τα τελευταία … τριάντα (και κάτι) χρόνια.

Όχι στην πρώτη γραμμή. Εκεί που οι ασφαλιστές και οι τεχνικοί μας δίνουν την καθημερινή μάχη τους για να προσφέρουν στον συνάνθρωπο μία καλύτερη ζωή με λιγότερα προβλήματα, λιγότερη ανασφάλεια και σκοτούρες. Όμως, ακόμα και από την «οπισθοφυλακή» του χώρου μας, η δουλειά μας δεν παύει να έχει στο επίκεντρο τον άνθρωπο εισπράττοντας την ικανοποίηση πως ό,τι κάνουμε γίνεται για καλό σκοπό.

Η προσφορά είναι στη φύση της οργανισμού μας. Να προσφέρουμε ανακούφιση, παρηγοριά και ηρεμία στους ανθρώπους που μας εμπιστεύονται. Ωστόσο, στην Generali αυτό δεν περιορίζεται στη λειτουργία της εταιρίας μας. Εκτείνεται και στις ενέργειες εταιρικής κοινωνικής ευθύνης που κάνουμε για να συνδράμουμε τους συνανθρώπους μας. Και είναι ακριβώς οι στιγμές αυτές που μας δίνουν δύναμη, μας γεμίζουν υπερηφάνεια, συγκίνηση και … προκαλούν ένα φούσκωμα στο στήθος.

Με την εθελοντική ομάδα εργαζομένων της Generali, “Lion Hearts” αλλά και από πιο πριν ακόμα, πριν την επίσημη σύστασή της, έχουμε βιώσει καλά μέσα μας πώς αισθάνεται ο συνάνθρωπος όταν νιώθει ότι κάποιος είναι δίπλα του, ότι τον στηρίζει και δεν τον ξεχνά στα δύσκολα. Από το πιο απλό, την προσφορά ενός υπολογιστή σε έναν μαθητή για να μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των σπουδών του μέχρι την προσφορά ειδών πρώτης ανάγκης σε συνανθρώπους μας.

Δεν θα ξεχάσω την πρώτη φορά που πραγματοποιήσαμε μία τέτοιου είδους ενέργεια. Θα ήταν πριν 6-7 χρόνια όταν αποφασίσαμε να συγκεντρώσουμε είδη διατροφής για απόρους τους οποίους στήριζε ο Ιερός Ναός Αγίων Αναργύρων. Την προσφορά της εταιρίας ενίσχυσαν ατομικά και οι συνάδελφοι, οι οποίοι παράλληλα συνέδραμαν στη συσκευασία, τη διαλογή και την καταμέτρηση των αγαθών που συγκεντρώθηκαν.

Και το αποτέλεσμα … αξέχαστο. Το βλέμμα του ιερωμένου που μας παρατηρούσε να ξεφορτώνουμε και να ξεφορτώνουμε ένα φορτηγό πράγματα. Για εκείνον που αντιμετώπιζε κάθε μέρα την ανέχεια και την πείνα των συμπολιτών του στην ενορία του αυτό ήταν μάννα εξ ουρανού.

Ή ακόμα οι στιγμές, από την τελευταία «από κοντά» δράση μας, με τα παιδάκια από του ΠΕΝ Καλλιθέας, το βλέμμα τους όταν είδαν το χώρο τους στολισμένο και τα κουτιά με τα χριστουγεννιάτικα δώρα…Στιγμές με έντονα συναισθήματα αφού στον αποχαιρετισμό όλοι προσπαθούσαμε να καταπιούμε τον κόμπο που είχαμε στο λαιμό μας.

Για μένα αυτό είναι η Generali. Προσφορά. Αυτές τις στιγμές φέρνω στο μυαλό μου αναπολώντας την πορεία μου. Και όχι φυσικά για τις ευχαριστήριες επιστολές που λαμβάνουμε μετά από κάθε τέτοια ενέργεια. Αλλά γιατί μας κάνει να αισθανόμαστε ότι κι εμείς, οι «εργάτες» της δεύτερης γραμμής στον χώρο της ασφάλισης έχουμε λόγους να είμαστε υπερήφανοι γι’ αυτό που κάνουμε. Να αισθανόμαστε στο τέλος της ημέρας ότι έχουμε προσφέρει κι εμείς κάτι από την πλευρά μας για τον χώρο που υπηρετούμε.